volvo por ela

2008-12-10T15:08:00.000-08:00

O meu amor só pretende tacto de caricia
só rodear tua cintura.

2008-07-12T14:10:00.001-07:00

Unha mao durmida e inconsciente
toma outra atrevida sen conciencia
que finxe a inconsciencia
e con a licencia
que por ventura e dez minutos me concedes
aventuro a desabotoar
dous botons do teu peito
e baixas pasions desconhecidas
e pouco recomendables
despois de dous pitillos mal fumados
e desculpas sen razon
a vontade é durmir na propia cama
que polo sol das once dorme no chau
con a complicidade da noite
escurecida polos ollos fechados
mergulla no sonho acordado
pola lembranza da lingua
a facer incursios na boca prohibida.

2008-06-28T09:52:00.001-07:00

O amante non é amado como ama
nen palabra é dita coma é ouvida
nunca calan aqueles fillos de puta da esquina
a risa é de motivo partilhado
patilha a expresión e non o motivo
aquelo que ferve dentro
é merda importate
non son conversas de borrachos
nen putas de luxo
é a chuvia que se deita com a rúa

2008-02-09T08:40:00.000-08:00

Se eu son a creadora...
... permíteme a licencia de inventarte.

E concíbote verde, libertario

[un pouco punki, quizais].

Cando existas,

-díxolle a mamá ó neno-

prométoche que fumaremos herba

mirando como o sol se mete na auga

alá na Cosa da Morte.

E durmiu, feliz.

Créndose creado.

2008-02-03T20:45:00.000-08:00

Non hai sentimentos
sustentados dun pau podre
dunha mirada com o sorriso
e do cheiro doce da tua pele
puiden toca-lo que gostei
mas non soben garda-la tua dozura
libertina e fugaz
ainda doe o recordo
e a lua pola que agardamos
vai demorar un mes
vou agardar na soidade de meu quarto
non hai suspiros nocturnos
aderezados dunha paixon
que agora acho mentira
e continuo a verte manha.

2007-12-12T20:13:00.000-08:00

Ah fodida menina de cabelos centeo
fodida mentira, fodida bruxa
con chaquetón preto
e calzas laraxas
que dis cando sorris
que cona falas cando ris
non fazes nada
con xeito deixante teu guante en meu rechairo
non sei como topei o cheirinho
na humidade das escadas
tenho os meritos de nada
colgando dun tendedeiro
arriba, no meu cuarto
que fas, que me deixas ir
inda me doi a min mais
andas a busca-lo que?

2007-09-22T13:04:00.000-07:00

Maldita esta xeada
calome polas manhas
fico á espera
non hai sol
só cando durmo
desperto
polas xanelinhas sei a hora
non me pasa o tempo pra te ver
sei que non te volverei bicar

2007-07-10T11:51:00.000-07:00

Doime de vez en cuando e con picos intensos eiqui, dun lado de dentro. Son esa xente que fan ser meus amigos e o resto, aquiles que lle siguen o rollo, todos iles son actores, todos iles se topan comigo no escenario, fano ben os cabros, de vez en cuando vounos ver, e sentome alí como a un par de filas do final. É entretido e creo que aprendo moito.

Non sei, sintetizamos o mundo nun boton, nun calquera da miña pulsera e miramos e suspiramos e tratamos de sorrir, pero o espiritu estase a laiar metidiño ala nunha esquina. Non quere sair. O carallo e que a marea sube e eu quedei a fumar un porro na cueva. Non sei se chegarei tarde ó barco.

2007-06-03T12:21:00.000-07:00

Se tan só ó mirarte
teño que aparta-la vista
polo medo a que alguén me vexa mirandote
e se dea de conta de que te miro
e mirote sempre.
Xa só a brisa da túa boca
me apreta no peito cando me toca.

aughinha

2007-05-24T07:11:00.000-07:00

Sabes?
Gústame xogar coas incertezas
e ti es sempre tan incerto...
Dualidade monologal:
inventar presencias para espantar ausencias

Pero sempre todo é tan vacío
que procuro adiantarme ó adiante
(chámase soñar)
Procuro disimular o fracaso abrazándome
e dáseme tan, tan ben que case podo xurar...
... que non te necesito

_burbulla

2007-05-23T13:47:00.000-07:00

Non escribo, non fago poesía,
quizá só describa con palabras bonitas
a realidade que miro.
Só é realidade vestida de noite.

_aughinha

2007-05-23T13:42:00.000-07:00

...moi atrofiados polo calor
polo trono que cala.
Copas á beira do precipicio das mesas
nas que flota un xeo
no mar de negra esperanza
que meto dentro, din, por vicio.
Un suspiro que queimei,
manualidades de sentimento.

_aughinha

2007-05-22T15:00:00.000-07:00

A miña flor levantou e murchou
comeuna a xeada
fundiu na noite
pétalos murchos noutras mans
outra vez me quedo só
conversando co amor
de novo a soas entre fume
prendo a chama
e subo a música
xa case non oio a soidade
petando na porta

2007-05-20T07:10:00.000-07:00

Quero que me descarnes
-con moderada precisión
pero con descaro-
[así pasaremos a eternidade]

... Cando só sexa lembranza
volverei disfrutar das palabras cativas,
das desorientacións non buscadas,
das loucuras en días de sol e chuvia
sempre inesperados (eses que nos gustan tanto)

E alí, alí onde volverei ser nena sen xeografía
buscareite entre os meus dez
vinte
trintamil puntos cardinais.

E ti (coma sempre), saberás
certamente,
onde encontrarme

_burbulla

Volvo por ela...

2007-05-19T18:14:00.000-07:00

... coma sempre que se perde. Sempre se esconde moito, e eu sempre tardo moito en encontrala. Os reencontros son sempre tan doces, tan amargos, tan luxuriosos, tan cativos, tan feroces, tan bonitos que sempre parece que é diferente. Falo da preponderancia do ser, sabes? encontrala é coma encontrate, como encontrar. Sempre é marabilloso volver a encontrar. Pero é tan perigoso que non a todo o mundo llo aconsello...
E eu sigo perdido en mesturas dunha man e dobladillos pra logo respirar e firmarmos sen boli. Unha ventana a un pensamento compartido aqui se abre, unha xaneliña pola que non entra o frio. Perigosos os dias que, ainda de resaca, volvo por ela coma quen perdeu todo na noite... Nada se atopa mais ca cinzas, borrallas doutros cafés. Algun tizon ainda arde coa esperanza de prender.