martes, 22 de mayo de 2007

A miña flor levantou e murchou
comeuna a xeada
fundiu na noite
pétalos murchos noutras mans
outra vez me quedo só
conversando co amor
de novo a soas entre fume
prendo a chama
e subo a música
xa case non oio a soidade
petando na porta

1 comentario:

Anónimo dijo...

disfrazar as realidades...
nunca é sempre

sabes? tamén podes abrir a porta e pelear con ela (K)